روایت عشق و ایثار
پرستاری؛ روایت عشق و ایثار در مکتب حضرت زینب (س)
به گزارش خبرنگار پایگاه خبری «صدای نرماشیر»؛ میلاد حسن آبادی در یادداشتی نوشت :
روز پرستار، تجلیل از فرشتگان سپیدپوشی است که مرهم دردهای جسم و آرامشبخش لحظههای دشوار زندگیاند؛ انسانهایی که در سکوت شبهای بیمارستان، خستگی را به جان میخرند تا امید به زندگی در دل بیماران زنده بماند.
پرستاری تنها یک شغل نیست؛ رسالتی انسانی و جلوهای از عشق، مسئولیتپذیری و فداکاری است. پرستار، پیش از آنکه درمانگر جسم باشد، پناهگاه دلهای نگران و همراه لحظههای سخت بیماران است؛ دستی که درد را تسکین میدهد، نگاهی که امید میبخشد و کلامی که میتواند چراغی در تاریکی رنج و بیماری روشن کند.
نامگذاری روز پرستار به مناسبت میلاد باسعادت حضرت زینب کبری (سلاماللهعلیها)، پیوندی عمیق میان فرهنگ ایثار و رسالت پرستاری برقرار کرده است؛ بانویی که پس از واقعه جانسوز کربلا، در اوج مصیبت و اندوه، مسئولیت مراقبت از بازماندگان نهضت عاشورا را بر عهده گرفت و با صبر، بصیرت و استواری، اجازه نداد پیام کربلا در غبار حوادث خاموش شود.
حضرت زینب (س) تنها نماد صبر در برابر مصیبت نیست؛ او الگوی مسئولیتپذیری در سختترین شرایط، پاسداری از حقیقت و مراقبت از انسانهایی است که در معرض رنج و آسیب قرار گرفتهاند. همانگونه که آن بانوی بزرگوار در روزهای دشوار پس از عاشورا، پناه و تکیهگاه کودکان و بازماندگان شد، پرستاران نیز در روزگار ما، در کنار بیماران و خانوادههای نگران آنان میایستند و با دانش، مهارت و عاطفه، معنای واقعی خدمت به انسان را به تصویر میکشند.
امروز، در روز پرستار، باید فراتر از تبریکهای رسمی، به دشواریهای این حرفه نیز اندیشید. شیفتهای طولانی، فشارهای جسمی و روانی، مسئولیت سنگین مراقبت از جان انسانها و مواجهه مداوم با درد و رنج بیماران، بخشی از واقعیت زندگی پرستارانی است که گاه در سختترین لحظات، خود را فراموش میکنند تا دیگری تنها نماند.
تکریم پرستاران، صرفاً با بیان جملات زیبا محقق نمیشود؛ قدردانی واقعی از این قشر شریف، نیازمند توجه به معیشت، امنیت شغلی، سلامت روان، تناسب نیروی انسانی با حجم کار و فراهمکردن شرایطی است که پرستار بتواند با آرامش و انگیزه بیشتری به بیماران خدمت کند. جامعهای که برای سلامت مردم ارزش قائل است، باید برای کرامت و آرامش کادر درمان نیز اهمیت ویژهای در نظر بگیرد.
روز پرستار فرصتی است تا به یاد آوریم پشت هر بهبودی، تلاش انسانی دلسوز و پشت هر لبخند بازگشته به چهره یک بیمار، گاه ساعتها صبوری و مراقبت نهفته است. پرستاران، وارثان فرهنگی هستند که در آن خدمت به انسان، ارزشی والا و تسکین درد دیگران، جلوهای از بزرگواری شمرده میشود.
در پایان، میلاد فرخنده حضرت زینب کبری (سلاماللهعلیها) و روز پرستار را به تمامی پرستاران فداکار کشور، بهویژه پرستاران پرتلاش مناطق محروم و دورافتاده، تبریک میگوییم؛ به آنان که در لحظههای دشوار، امید را زنده نگه میدارند و با دستان مهربان خود، معنای انسانیت را به نمایش میگذارند.
پرستار، روایت زنده زینبگونه زیستن است؛ ایستادن در کنار رنجدیدگان، امیدبخشیدن به دلهای خسته و پاسداری از حرمت انسان، حتی در سختترین روزهای زندگی.
انتهای خبر/