حماسهای که هرگز خاموش نمیشود.
فاطمه، حماسهای که هرگز خاموش نمیشود
خبرنگار بخش فرهنگی پایگاه خبری«صدای نرماشیر» در یادداشتی نوشت:
آه، ای مدینه! چه شد آن همه پیمان و وفا؟
چه شد آن حرمتِ زهرا، چه شد آن عهد و صفا؟
ای فلک! دیده بگشا، که زمین غرق بلاست،
دختر ختم رسل، خسته و دلسوخته، تنهاست…
او همان فاطمهای بود که بهشت از نفسش عطر میگرفت،
آسمان نامش را با بال فرشتگان مینوشت،
او که در خانهاش، نور علی میدرخشید،
و در نگاهش، تمام عظمت پیامبر موج میزد…
اما افسوس!
پس از رحلت خورشید مدینه،
شب بر خانه وحی سایه افکند؛
و آن بانوی آسمانی،
در میان اندوه و غربت،
با دلی شکسته و پهلویی آزرده،
تا پای جان بر سر حقیقت ایستاد.
فاطمه تنها یک نام نبود؛
فاطمه، پرچم برافراشته حق بود!
فاطمه، صدای مظلومیت در هیاهوی سکوت بود!
فاطمه، حماسهای بود که با خون و اشک،
تاریخ را تا ابد بیدار نگه داشت!
ای مدینه!
اگر دیوارهایت زبان داشتند،
اگر کوچههایت توان فریاد داشتند،
از راز آن روزهای تلخ چهها که نمیگفتند…
آه از آن لحظه که بانوی خانه،
با قلبی آکنده از داغ پدر،
چشم به راه علی ماند؛
آه از آن شب که سکوت،
جای فریادهای شکسته را گرفت؛
و آه از آن وداعی که علی را
با دریایی از غم، تنها گذاشت…
شب که رسید، ماه مدینه کمفروغ شد،
ستارهها در سوگ یاس پیامبر خاموش شدند،
و علی ماند و غربت،
علی ماند و اشک،
علی ماند و مزار پنهانیِ بانویی
که جهان تا قیامت، وامدار نام اوست.
سلام بر تو، ای زهرای اطهر!
ای بانوی صبر و ایستادگی،
ای اسطوره پاکی و آزادگی،
ای که مظلومیتت، فریاد تاریخ شد
و شهادتت، چراغ بیداری نسلها!
تو رفتی، اما پرچم حق بر زمین نیفتاد؛
تو رفتی، اما نامت از لبهای عاشقان نیفتاد؛
تو رفتی، اما هر جا که مظلومی فریاد زد،
هر جا که حق در برابر باطل ایستاد،
نام تو چون آذرخشی در آسمان تاریخ درخشید!
یا فاطمه الزهرا (س) !
ما را چه حاجت به شرح غربت تو،
وقتی که نامت، خود روضهای بیپایان است؟
ما را چه حاجت به وصف داغ تو،
وقتی که دل علی، گواه تمام آن مصیبت است؟
سلام بر تو، ای مادر اشکهای حسین،
ای آرام جان حسن،
ای همدم تنهایی علی،
ای بانوی بینشانِ مدینه…
یا فاطمه!
تا خون در رگ عاشقان جاری است،
تا نام علی بر زبان مؤمنان باقی است،
تا پرچم حق در برابر ظلم برافراشته است،
نام تو زنده است…
راه تو زنده است…
و حماسه مظلومیت تو،
تا ابد در قلب تاریخ طنینانداز خواهد بود!
السَّلامُ عَلَیْکِ یا فاطِمَةَ الزَّهْراء،
یا بِنْتَ رَسُولِ الله،
یا سَیِّدَةَ نِساءِ الْعالَمین…
انتهای پیام/